Zakaz kupowania seksu (znany również jako "kryminalizacja klientów") wprowadza karę za zakup usług seksualnych — osoby świadczące usługi seksualne pozostają bezkarne, tylko klienci są ścigani. Wzorem jest model nordycki (Szwecja 1999, Norwegia, Islandia, Francja, Irlandia, Izrael, Kanada).
W Szwajcarii praca seksualna jest legalna od 1942 roku, a zakaz kupowania nie jest wprowadzony. Inicjatywy polityczne (partia centrowa, EVP, części SP) regularnie domagają się zakazu — ostatnio w parlamencie federalnym w 2024/2025. Badania instytutu badawczego INFRAS oraz Berneńskiej Wyższej Szkoły Zawodowej (2025) wykazują jednak, że osoby świadczące usługi seksualne w krajach z zakazem kupowania seksu częściej doświadczają przemocy, ponieważ działalność ta przenosi się do nielegalności, a struktury ochronne znikają.
Stowarzyszenia osób świadczących usługi seksualne (ProCoRe, FIZ, Aspasie) oraz WHO sprzeciwiają się zakazom kupowania seksu. Zwolennicy argumentują w obronie ochrony kobiet i walki z handlem ludźmi.